Stanisław Pigoń
Filolog, historyk literatury, oficer
- Urodzony
- 27 września 1885
- Zmarł
- 18 grudnia 1968, Kraków
- Zawody
- filolog, historyk literatury, oficer
Stanisław Pigoń (27 września 1885 - 18 grudnia 1968) był polskim historykiem literatury, filologiem, edytorem, pedagogiem i oficerem. Urodził się w Komborni. W latach 1906-1912 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1911 uzyskał doktorat. Był profesorem historii literatury polskiej na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, a w latach 1926-1928 pełnił funkcję rektora tej uczelni. Następnie pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W czasie I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, a od listopada 1918 w Wojsku Polskim. Na początku II wojny światowej został aresztowany podczas Sonderaktion Krakau i osadzony w obozie Sachsenhausen; do Krakowa wrócił w lutym 1940. Później prowadził tajne nauczanie. W pracy naukowej zajmował się między innymi Adamem Mickiewiczem, Aleksandrem Fredrą, Stefanem Żeromskim i Władysławem Orkanem, a także kulturą polskiej wsi. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności. W 1965 otrzymał honorowe obywatelstwo Jasła. Zmarł w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Salwatorskim.
Na podstawie artykułu „Stanisław Pigoń” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.