Jan Szymański

Jan Duklan Szymański, lekarz i otolaryngolog, urodził się w 1903 roku w Jaśle. W tym mieście ukończył Państwowe Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1930 roku uzyskał dyplom lekarza. Pracował w Klinice Laryngo-Otiatrycznej Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1938 roku był jej asystentem i nauczycielem akademickim.

Podczas oblężenia Warszawy w 1939 roku ratował pacjentów, personel oraz wyposażenie szpitala. W czasie okupacji prowadził działalność kliniki i uczestniczył w tajnym nauczaniu. W 1949 roku uzyskał veniam legendi, przedstawiając pracę o ukrwieniu kosteczek słuchowych. Po odsunięciu od pracy w klinice wyjechał do Bydgoszczy, gdzie zorganizował i prowadził Klinikę Otolaryngologii; otrzymał tam tytuł Honorowego Obywatela miasta. W 1957 roku wrócił do Warszawy i kierował Kliniką Otolaryngologii do 1969 roku. Opublikował między innymi prace dotyczące nowotworów oraz chorób jamy ustnej, gardła i nosa. Zmarł w 1984 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Jan Szymański (lekarz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.