Ignacy Pinkas

Ignacy Pinkas był polskim malarzem, urodzonym 12 grudnia 1888 roku w Jaśle. W wieku osiemnastu lat przeprowadził się z rodziną do Krakowa, gdzie podejmował dorywcze prace, między innymi występował jako aktor w teatrze objazdowym. W 1907 roku namalował portret arcyksięcia Franciszka Józefa. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży obrazu pozwoliły mu w kolejnym roku zostać wolnym słuchaczem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uczył się pod kierunkiem Stanisława Dębickiego i Jacka Malczewskiego, a po trzech latach wyjechał do Paryża.

Po powrocie do Krakowa w 1912 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego „Strzelec”, a w 1914 roku do I Brygady Legionów Polskich. Służył następnie w 1 pułku artylerii i Polskim Korpusie Posiłkowym; w 1918 roku został internowany w Witkowicach. W czasie służby tworzył głównie portrety dowódców i towarzyszy broni. W 1919 roku jako rysownik wojskowy uczestniczył w wyprawie na Wilno, gdzie stworzył cykl pejzaży miasta i przedmieść. Po 1920 roku koncentrował się na twórczości i podróżował między innymi do Pragi, Warszawy, Lwowa i Wilna, nad Bałtyk oraz do Francji. Był członkiem krakowskiej Sekcji Plastyków Związku Legionistów. Zmarł w Krakowie w 1935 roku.

Na podstawie artykułu „Ignacy Pinkas” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.