Eugenia Bock

Eugenia Bock, polska opiekunka społeczna i wychowawczyni, urodziła się 1 października 1904 roku w Jaśle. Kształciła się w Wiedniu, gdzie ukończyła szkołę średnią oraz szkołę dla wychowawców dzieci. Od 1925 roku mieszkała w Warszawie. Praktykowała, a następnie pracowała w zakładach pedagogicznych prowadzonych przez Janusza Korczaka.

W 1929 roku rozpoczęła naukę w Studium Pracy Społeczno-Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej. W latach 1930-1935 pracowała w Sekcji Pomocy Matce i Dziecku Obywatelskiego Komitetu Pomocy Społecznej, najpierw jako rejestratorka, a później opiekunka. Następnie podjęła pracę w Domu Sierot przy ulicy Krochmalnej 92, przeznaczonym dla dzieci żydowskich. Podczas okupacji niemieckiej kierowała Głównym Domem Schronienia Sierot i Ubogich Starców Starozakonnych. Mogła opuścić getto warszawskie, lecz odmówiła pozostawienia podopiecznych. Pozostała z nimi do śmierci w 1941 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Eugenia Bock” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.